X
تبلیغات
آسیب شناسی اجتماعی - چگونگی ارتباط موثر با دیگران

آسیب شناسی اجتماعی

چگونگی ارتباط موثر با دیگران

 

امروزه ما در دنيايي زندگي مي كنيم كه ناگزير به ارتباط و برخورد با ديگران هستيم. آنچه مسلم است اینكه هيچ كس قادر نيست بدون كمك و مساعدت و ارتباط با ديگران، نيازهاي معمولي خود را برطرف سازد. حال سوالي كه اينجا مطرح مي شود اين است كه چگونه بايد با ديگران ارتباط برقرار كنيم و جهت افزايش اين ارتباط چه كارهايي بايد انجام دهيم يا اينكه چه كارهايي نبايد انجام دهيم.

در معاشرت بايد با روي باز و مهربان با همه رفتار نمود و تند خويي با هر كس كه باشد بد است. اگر خود را در سطح ديگران قرار دهيم و از زبان آنها براي انتقال نقطه نظرهاي خود استفاده كنيم، اغلب به نتيجه دلخواه مي رسيم و با ديگران در سطح خود آنها ظاهر شدن همان برقراري ارتباط موثرمي باشد.

بعضي ها گمان مي كند كه ارتباط فقط شامل حرف زدن، نوشتن و يا بحث كردن است، اينها از عناصر مهم ارتباطي هستند ولي در واقع ارتباط را رفتاري مي گوييم كه پيامي در خود دارد كه توسط طرف مقابل ما درك مي شود، خواه شفاهي باشد يا غير شفاهي، آگاهانه يا ناآگاهانه، عمدي و ... ولي اگر ادراك شود، جنبه پيام ارتباطي پيدا مي كند و همين عدم درك پيام رابطه را مختل، معشوق و نارسامي سازد. ارتباطات عامل و منشا بسياري از شادي ها و غصه ها و رنج های زندگي است.

 زندگي شاد، زندگي سرشار از دوستي است. روشن است كه با افراد متفاوت، رفتارهاي متفاوتي خواهيم داشت تاكيد بر خصوصيات مشترك ارتباط را موثر مي كند، ما انسانها با يكديگر مشتركات فراوان داريم، با كمي تمرين مي توان خود را همراه ديگران بيابيم و با آنها دوست و هم راي شويم.

       شيوه هاي افزايش ارتباط  خود با ديگران :

       1) صـريح و صـادق بـودن :

سعي كنيم در روابط خود با ديگران صريح و صادق باشيم، در گفته هاي خود صريح و صميمي باشيم و از هر نوع ابهامي اجتناب كنيم، چون اگر منظور خود را با صراحت بيان نكنيم طرف مقابل ما به اشتباه مي افتد و به حدس و گمان متوسل مي شود و از واقعيت دور مي گردد.

      2 ) احساسات خود را بيـان كـردن :

با احساس خود روراست باشيم، سعي كنيم مشكلات زندگي و احساساتي كه داريم، با همسر و شريك و با طرف مقابل خود در ميان بگذاريم. حتي اگر گمان كنيم كه باعث ناراحتي آنها مي شود اگر مي خواهيم با طرف مقابل خود ارتباطي معقول و منطقي بر پايه تفاهم داشته باشيم، بهترين روش روراست بودن است و احساس خود را با وي در ميان گذاشتن است. اگر مشكلي را حل نشده باقي بگذاريم و يا موضوعي را كه مداقه و گفتگو در باره آن الزامي است به ميان نكشيم، مثل اين است كه دمل چركين و دردناكي را سرجايش گذاشته و به حال خود رها كرده باشيم.

      3 ) زمينه مشتـرك و نكات مشـابه را يافتن :

در جست و جوي زمينه هاي مشترك باشيم، سعي كنيم در ارتباطمان بيشتر نكات مشترك و مشابه را بيابيم. اهداف و نيازها و نگرانيها را از نظر او نگاه كنيم و براي اينكه شرايط طرف مقابل را درك كنيم بايد امور او را از ديد و نظر او ببينيم و با پرس وجو، از اموري كه نگراني او باعث شده، متوجه گرديم، همين نكات مشترك زمينه هاي مساعدي هستند كه شالوده همدلي و وحدت و تفاهم را بر روي آن مي توان بنا كرد، عبارتي مثل : (( من و تو هر دو همين را مي خواهيم ))را مي توان بيان نمود.

       4) همدلي و همدردي كردن :

سعي كنيم با شخص احساس مشترك داشته باشيم. شادي او را شادی خود و غم او را غم خود به حساب آوريم و موقعي كه او احساس ناراحتی می کند ما نيز با او همدرد و هم غم شويم و بالعكس مساعي ما اين باشد كه سيستم حسي فرد ارتباط برقرار كنيم.

       5) شنـونده خوبي بـودن :

شنونده خوبي باشيم و گوش كردن را ياد بگيريم. گوش كردن به سخن و كلام ديگري موجب مي شود تا او در نهايت آرامش خيال، به طور واقع، منويات قلبي و احساسات خود را با ما در ميان بگذارد و برايمان احترام قائل شود و آماده شنيدن نظرات ما شود.

      6) سيستم روحي افراد را شناختن و تقليد از آنها :

براي اين كار بايد به دقت به افراد چشم بدوزيم و به سخنان آنها به دقت گوش فرا دهيم و ببينيم غالبا" از چه نوع كلماتي استفاده مي كنند آنگاه با استفاده از همان نوع كلمات، تقليد از لحن صدا، حالات و حركات چشم ها به گونه اي با آنها نحوه فكر و عملكرد ذهني شان مطابق باشد.

      7) شخصيت افراد در نظر گرفتن :

بايد ببينيم طرف مقابل ما چه شخصيتي دارد، برون گراست يا درون گرا، براي صميميت با درون گرايان بايد ببينيم چه ايده ها و ارزش هاي براي آنها اهميت دارد و آنگاه بكوشيم تا با توجه به چارچوبهاي ذهني شان با آنها رفتار كنيم و صحبت كنيم وبالعكس، براي همدلي با برون گرايان به آنها نشان دهيم كه آنچه مي گويند و عمل مي كنند با انديشه و رفتار مردم هماهنگ است.

      8) تقويت نمودن عزت نفس :

براي تقويت عزت نفس خود بايد با تعمق در ژرفاي وجود از دنياي پيچيده درون خود آگاه شويم، به كاستي هايمان پي ببريم، جهت گيري هايمان را در قبال رويدادهاي مردم و شرايط گوناگون بشناسيم و به فكر اصلاحشان باشيم و با كمك حرمت نفس و ارزشي كه براي خودمان قائل هستيم حق انتخابمان چند برابر مي شود و ارتباطمان با ديگران به نحو چشمگيري بهبود مي يابد.

      9) محترم شمردن احساس طرف مقابل :

همواره رفتاري احترام آميز داشته باشيم و احساس طرف مقابلمان را محترم بشماريم، كوچك كردن همديگر، به خصوص در حضور ديگران در مناسبات و روابط، اثر تخريبي دارد، رفتار توام با ظرافت و ملايمت نه فقط شامل رفتار مودبانه مي شود، بلكه صفا و صداقت واقعي و اعتماد كامل نيز در بردارد.

      10) سكونت نمودن :

سكوت پيامي اعجاز گر در امر ارتباط است و يكي از جنبه هاي مهم ارتباط است، مشروط بر اينكه حاوي پيامي باشد، سكوت مي تواند در مناسبات انسان عشق و رضايت و خشنودي و تفاهم دوگانه و احساس ها را منتقل سازد.

       11) عدم افراط در موعظه :

منظورمان را به صورت سخنراني و نصيحت خشك تو خالي بيان نكنيم. موعظه مي تواند جنبه افراطي و مخرب در روابط داشته باشد و ما بايد سعي كنيم حد اعتدال را نگاه داريم و براي سخنانمان ارزش قائل شويم و جايي كه از ما نظر مي خواهند، نظر بدهيم.

        12) وقت و موفقيت شناس بودن :

ياد بگيريم كه چه وقت شوخي و چه وقت جدي باشي، هيچ گاه طرف مقابلمان را دست نيندازيم، از گفتن جملات و كلماتي كه بار اخلاقي و فرهنگي مناسبي ندارند در بيان منظورمان، خودداري نماييم، شوخي كردن بايد با توجه به موقعيت و زمان خاصي باشد.

        13 ) مخالف نمودن به شيوه مناسب :

ياد بگيريم كه چگونه بدون بحث وجدل هاي مخرب، مخالفت خود را نشان دهيم، جر و بحث ها غالبا" با بلند كردن صدا، داد و فرياد، خشم وغضب، همراه است. بحث و جدل ها تا حدود زيادي تحت تاثير گرايشات و خلق و خوي افراد درگير مباحثه قرار مي گيرد. اكثريت مردم فاقد روحيه خود پسندانه افراطي هستند، به اين علت با تسلطي كه بر نفس خود دارند مي توانند از درگيري و اهانت خودداري كنند. كسي كه مي خواهد شما را خشمگين كند تا از كوره در برويد بهترين راه مقابله با آن برگزيدن روش سازنده به جاي عكس العمل و روش مخرب و منفي است كه او به آن توسل جسته است.

       14) يكي بودن قول و عمل :

سعي كنيم قول و عملمان يكي باشد. هنگامي كه خودمان براي گفته هاي خود ارزش قايل نيستيم، چه انتظاري مي توان داشت كه ديگران قول ها و سخنان ما را محترم بشمارند. هنگامي كه ما قول مي دهيم كاري را انجام دهيم سعي كنيم آن را به مرحله عمل برسانيم و اگر ناتوان در انجام آن هستيم هرگز خود مكلف به وعده اي كه از عهده آن بر نمي آييم، نكنيم روراست و صادقانه بگوييم نمي توانيم.

پس براي اينكه ديگران را به خوبي درك كنيم بايد بتوانيم اطلاعات را به خوبي از آنها كسب كنيم واين امر منوط به توانايي ما در دقيق گوش كردن، دقت نظر، همدلي،  طرح سئوالات مفيد و سودمند و احترام متقابل است. احترام با سيستم حسي فرد ديگر، مشاهده همه چيز از نگاه او و سر در آوردن از نيازها وعلايقش به ما كمك مي كند كه اطلاعات را به نحوي دريافت كنيم كه به سهولت قابل فهم و هضم باشد.

دو عامل اساسي ارتبـاط، همان درك شـدن و درك كـردن است. زندگي يك مسابقه صرف نيست، مي توانيد با اشخـاص به گونه اي رفتار كنيـد كه هر كس خود را يك برنـده در نظر بگيـرد و احساس پيـروزي كنـد.

شرايط پيروز شدن يكي و باختن ديگري هرگز به نفع كل نيست. همگام شدن نه تنها روي ديگران، بلكه روي ما نيز تاثير قابل ملاحظه اي بر جاي مي گذارد .وقتي با ديگران همگام مي شويم در واقع به درون آنها مي رويم و در ذهن آنها جا مي گيريم و در ارتباطمان بايد سعي مان در افزايش و ارتفاء بيش از پیش اين رفتارها باشد و در نتيجه تجربه اي از آنها پيدا كنيم. همگام شدن موثر به ما امكان مي دهد با ديگران برخورد همدلانه و به ياد ماندني داشته باشيم.

              

 

 

[ جمعه چهاردهم تیر 1387 ] [ 11:40 ] [ shiva ] [ ]